غزل شمارهٔ ۹۳

1. ۱

   چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت

   حقوق خدمت ما عرضه کرد بر کرمت

2. ۲

   به نوک خامه رقم کرده ای سلام مرا

   که کارخانه دوران مباد بی رقمت

3. ۳

   نگویم از من بی دل به سهو کردی یاد

   که در حساب خرد نیست سهو بر قلمت

4. ۴

   مرا ذلیل مگردان به شکر این نعمت

   که داشت دولت سرمد عزیز و محترمت

5. ۵

   بیا که با سر زلفت قرار خواهم کرد

   که گر سرم برود برندارم از قدمت

6. ۶

   ز حال ما دلت آگه شود مگر وقتی

   که لاله بردمد از خاک کشتگان غمت

7. ۷

   روان تشنه ما را به جرعه ای دریاب

   چو می دهند زلال خضر ز جام جمت

8. ۸

   همیشه وقت تو ای عیسی صبا خوش باد

   که جان حافظ دلخسته زنده شد به دمت

— حافظِ شیرازی