غزل شمارهٔ ۹۲

1. ۱

   میر من خوش می روی کاندر سر و پا میرمت

   خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

2. ۲

   گفته بودی کی بمیری پیش من تعجیل چیست

   خوش تقاضا می کنی پیش تقاضا میرمت

3. ۳

   عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقی کجاست

   گو که بخرامد که پیش سرو بالا میرمت

4. ۴

   آن که عمری شد که تا بیمارم از سودای او

   گو نگاهی کن که پیش چشم شهلا میرمت

5. ۵

   گفته ای لعل لبم هم درد بخشد هم دوا

   گاه پیش درد و گه پیش مداوا میرمت

6. ۶

   خوش خرامان می روی چشم بد از روی تو دور

   دارم اندر سر خیال آن که در پا میرمت

7. ۷

   گرچه جای حافظ اندر خلوت وصل تو نیست

   ای همه جای تو خوش پیش همه جا میرمت

— حافظِ شیرازی