غزل شمارهٔ ۸۵

1. ۱

   شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت

   روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

2. ۲

   گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود

   بار بربست و به گردش نرسیدیم و برفت

3. ۳

   بس که ما فاتحه و حرز یمانی خواندیم

   وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت

4. ۴

   عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد

   دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت

5. ۵

   شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن

   در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت

6. ۶

   همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم

   کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت

— حافظِ شیرازی