غزل شمارهٔ ۷۶

1. ۱

   جز آستان توام در جهان پناهی نیست

   سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست

2. ۲

   عدو چو تیغ کشد من سپر بیندازم

   که تیغ ما به جز از ناله ای و آهی نیست

3. ۳

   چرا ز کوی خرابات روی برتابم

   کز این بهم به جهان هیچ رسم و راهی نیست

4. ۴

   زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر

   بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

5. ۵

   غلام نرگس جماش آن سهی سروم

   که از شراب غرورش به کس نگاهی نیست

6. ۶

   مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن

   که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست

7. ۷

   عنان کشیده رو ای پادشاه کشور حسن

   که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست

8. ۸

   چنین که از همه سو دام راه می بینم

   به از حمایت زلفش مرا پناهی نیست

9. ۹

   خزینه دل حافظ به زلف و خال مده

   که کارهای چنین حد هر سیاهی نیست

— حافظِ شیرازی