غزل شمارهٔ ۷۲

1. ۱

   راهی ست راه عشق که هیچش کناره نیست

   آن جا جز آن که جان بسپارند چاره نیست

2. ۲

   هر گه که دل به عشق دهی خوش دمی بود

   در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست

3. ۳

   ما را ز منع عقل مترسان و می بیار

   کآن شحنه در ولایت ما هیچ کاره نیست

4. ۴

   از چشم خود بپرس که ما را که می کشد

   جانا گناه طالع و جرم ستاره نیست

5. ۵

   او را به چشم پاک توان دید چون هلال

   هر دیده جای جلوه آن ماه پاره نیست

6. ۶

   فرصت شمر طریقه رندی که این نشان

   چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست

7. ۷

   نگرفت در تو گریه حافظ به هیچ رو

   حیران آن دلم که کم از سنگ خاره نیست

— حافظِ شیرازی