غزل شمارهٔ ۷۱

1. ۱

   زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

   در حق ما هرچه گوید جای هیچ اکراه نیست

2. ۲

   در طریقت هرچه پیش سالک آید خیر اوست

   در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست

3. ۳

   تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند

   عرصه ی شطرنج رندان را مجال شاه نیست

4. ۴

   چیست این سقف بلند ساده بسیارنقش

   زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست

5. ۵

   این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است

   کاین همه زخم نهان است و مجال آه نیست

6. ۶

   صاحب دیوان ما گویی نمی داند حساب

   کاندر این طغرا نشان حسبة للٰه نیست

7. ۷

   هر که خواهد گو بیا و هرچه خواهد گو بگو

   کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست

8. ۸

   بر در میخانه رفتن کار یکرنگان بود

   خودفروشان را به کوی می فروشان راه نیست

9. ۹

   هرچه هست از قامت ناساز بی اندام ماست

   ور نه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست

10. ۱۰

    بنده ی پیر خراباتم که لطفش دایم است

    ور نه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست

11. ۱۱

    حافظ ار بر صدر ننشیند ز عالی مشربی ست

    عاشق دردی کش اندر بند مال و جاه نیست

— حافظِ شیرازی