غزل شمارهٔ ۷۰

1. ۱

   مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست

   دل سرگشته ما غیر تو را ذاکر نیست

2. ۲

   اشکم احرام طواف حرمت می بندد

   گرچه از خون دل ریش دمی طاهر نیست

3. ۳

   بسته دام و قفس باد چو مرغ وحشی

   طایر سدره اگر در طلبت طایر نیست

4. ۴

   عاشق مفلس اگر قلب دلش کرد نثار

   مکنش عیب که بر نقد روان قادر نیست

5. ۵

   عاقبت دست بدان سرو بلندش برسد

   هر که را در طلبت همت او قاصر نیست

6. ۶

   از روان بخشی عیسی نزنم دم هرگز

   زان که در روح فزایی چو لبت ماهر نیست

7. ۷

   من که در آتش سودای تو آهی نزنم

   کی توان گفت که بر داغ دلم صابر نیست

8. ۸

   روز اول که سر زلف تو دیدم گفتم

   که پریشانی این سلسله را آخر نیست

9. ۹

   سر پیوند تو تنها نه دل حافظ راست

   کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست

— حافظِ شیرازی