غزل شمارهٔ ۶۸

1. ۱

   ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی ست

   حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالی ست

2. ۲

   مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او

   عکس خود دید گمان برد که مشکین خالی ست

3. ۳

   می چکد شیر هنوز از لب هم چون شکرش

   گر چه در شیوه گری هر مژه اش قتالی ست

4. ۴

   ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر

   وه که در کار غریبان عجبت اهمالی ست

5. ۵

   بعد از اینم نبود شایبه در جوهر فرد

   که دهان تو در این نکته خوش استدلالی ست

6. ۶

   مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد

   نیت خیر مگردان که مبارک فالی ست

7. ۷

   کوه اندوه فراقت به چه حالت بکشد

   حافظ خسته که از ناله تنش چون نالی ست

— حافظِ شیرازی