غزل شمارهٔ ۶۷

1. ۱

   یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست

   جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

2. ۲

   حالیا خانه برانداز دل و دین من است

   تا در آغوش که می خسبد و هم خانه کیست

3. ۳

   باده لعل لبش کز لب من دور مباد

   راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست

4. ۴

   دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو

   باز پرسید خدا را که به پروانه کیست

5. ۵

   می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد

   که دل نازک او مایل افسانه کیست

6. ۶

   یا رب آن شاه وش ماه رخ زهره جبین

   در یکتای که و گوهر یک دانه کیست

7. ۷

   گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو

   زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست

— حافظِ شیرازی