غزل شمارهٔ ۵۸

1. ۱

   سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

   که هر چه بر سر ما می رود ارادت اوست

2. ۲

   نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر

   نهادم آینه ها در مقابل رخ دوست

3. ۳

   صبا ز حال دل تنگ ما چه شرح دهد

   که چون شکنج ورق های غنچه تو بر توست

4. ۴

   نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس

   بسا سرا که در این کارخانه سنگ و سبوست

5. ۵

   مگر تو شانه زدی زلف عنبرافشان را

   که باد غالیه سا گشت و خاک عنبربوست

6. ۶

   نثار روی تو هر برگ گل که در چمن است

   فدای قد تو هر سروبن که بر لب جوست

7. ۷

   زبان ناطقه در وصف شوق نالان است

   چه جای کلک بریده زبان بیهده گوست

8. ۸

   رخ تو در دلم آمد مراد خواهم یافت

   چرا که حال نکو در قفای فال نکوست

9. ۹

   نه این زمان دل حافظ در آتش هوس است

   که داغدار ازل همچو لاله خودروست

— حافظِ شیرازی