غزل شمارهٔ ۴۹۵

1. ۱

   می خواه و گل افشان کن از دهر چه می جویی

   این گفت سحرگه گل بلبل تو چه می گویی

2. ۲

   مسند به گلستان بر تا شاهد و ساقی را

   لب گیری و رخ بوسی می نوشی و گل بویی

3. ۳

   شمشاد خرامان کن وآهنگ گلستان کن

   تا سرو بیآموزد از قد تو دل جویی

4. ۴

   تا غنچه خندانت دولت به که خواهد داد

   ای شاخ گل رعنا از بهر که می رویی

5. ۵

   امروز که بازارت پرجوش خریدار است

   دریاب و بنه گنجی از مایه نیکویی

6. ۶

   چون شمع نکورویی در رهگذر باد است

   طرف هنری بربند از شمع نکورویی

7. ۷

   آن طره که هر جعدش صد نافه چین ارزد

   خوش بودی اگر بودی بوییش ز خوش خویی

8. ۸

   هر مرغ به دستانی در گلشن شاه آمد

   بلبل به نواسازی حافظ به غزل گویی

— حافظِ شیرازی