غزل شمارهٔ ۴۸۶

1. ۱

   بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی

   می خواند دوش درس مقامات معنوی

2. ۲

   یعنی بیا که آتش موسی نمود گل

   تا از درخت نکته توحید بشنوی

3. ۳

   مرغان باغ قافیه سنجند و بذله گوی

   تا خواجه می خورد به غزل های پهلوی

4. ۴

   جمشید جز حکایت جام از جهان نبرد

   زنهار دل مبند بر اسباب دنیوی

5. ۵

   این قصه عجب شنو از بخت واژگون

   ما را بکشت یار به انفاس عیسوی

6. ۶

   خوش وقت بوریا و گدایی و خواب امن

   کاین عیش نیست درخور اورنگ خسروی

7. ۷

   چشمت به غمزه خانه مردم خراب کرد

   مخموریـت مباد که خوش مست می روی

8. ۸

   دهقان سال خورده چه خوش گفت با پسر

   کای نور چشم من به جز از کشته ندروی

9. ۹

   ساقی مگر وظیفه حافظ زیاده داد

   کآشفته گشت طره دستار مولوی

— حافظِ شیرازی