غزل شمارهٔ ۴۸۰

1. ۱

   ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی

   سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی

2. ۲

   دردمندان بلا زهر هلاهل دارند

   قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی

3. ۳

   رنج ما را که توان برد به یک گوشه چشم

   شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی

4. ۴

   دیده ما چو به امید تو دریاست چرا

   به تفرج گذری بر لب دریا نکنی

5. ۵

   نقل هر جور که از خلق کریمت کردند

   قول صاحب غرضان است تو آن ها نکنی

6. ۶

   بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد

   از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی

7. ۷

   حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر

   که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی

— حافظِ شیرازی