غزل شمارهٔ ۴۷۸

1. ۱

   نوش کن جام شراب یک منی

   تا بدان بیخ غم از دل برکنی

2. ۲

   دل گشاده دار چون جام شراب

   سر گرفته چند چون خم دنی

3. ۳

   چون ز جام بی خودی رطلی کشی

   کم زنی از خویشتن لاف منی

4. ۴

   سنگسان شو در قدم نی همچو آب

   جمله رنگ آمیزی و تردامنی

5. ۵

   دل به می دربند تا مردانه وار

   گردن سالوس و تقوا بشکنی

6. ۶

   خیز و جهدی کن چو حافظ تا مگر

   خویشتن در پای معشوق افکنی

— حافظِ شیرازی