غزل شمارهٔ ۴۶۴

1. ۱

   بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی

   خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی

2. ۲

   در وهم می نگنجد کاندر تصور عقل

   آید به هیچ معنی زین خوب تر مثالی

3. ۳

   شد حظ عمر حاصل گر زان که با تو ما را

   هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی

4. ۴

   آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی

   وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی

5. ۵

   چون من خیال رویت جانا به خواب بینم

   کز خواب می نبیند چشمم به جز خیالی

6. ۶

   رحم آر بر دل من کز مهر روی خوبت

   شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی

7. ۷

   حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی

   زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی

— حافظِ شیرازی