غزل شمارهٔ ۴۶۳

1. ۱

   سلام الله ما کر اللیالي

   و جاوبت المثاني و المثالي

2. ۲

   علیٰ وادي الأراک و من علیها

   و دار باللویٰ فوق الرمال

3. ۳

   دعاگوی غریبان جهانم

   و أدعو بالتواتر و التوالي

4. ۴

   به هر منزل که رو آرد خدا را

   نگه دارش به لطف لایزالی

5. ۵

   منال ای دل که در زنجیر زلفش

   همه جمعیت است آشفته حالی

6. ۶

   ز خطت صد جمال دیگر افزود

   که عمرت باد صد سال جلالی

7. ۷

   تو می باید که باشی ور نه سهل است

   زیان مایه جاهی و مالی

8. ۸

   بر آن نقاش قدرت آفرین باد

   که گرد مه کشد خط هلالی

9. ۹

   فحبک راحتي في کل حین

   و ذکرک مونسي في کل حال

10. ۱۰

    سویدای دل من تا قیامت

    مباد از شوق و سودای تو خالی

11. ۱۱

    کجا یابم وصال چون تو شاهی

    من بدنام رند لاابالی

12. ۱۲

    خدا داند که حافظ را غرض چیست

    و علم الله حسبي من سؤالي

— حافظِ شیرازی