غزل شمارهٔ ۴۵۹

1. ۱

   زین خوش رقم که بر گل رخسار می کشی

   خط بر صحیفه گل و گلزار می کشی

2. ۲

   اشک حرم نشین نهان خانه مرا

   زان سوی هفت پرده به بازار می کشی

3. ۳

   کاهل روی چو باد صبا را به بوی زلف

   هر دم به قید سلسله در کار می کشی

4. ۴

   هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مست

   از خلوتم به خانه خمار می کشی

5. ۵

   گفتی سر تو بسته فتراک ما شود

   سهل است اگر تو زحمت این بار می کشی

6. ۶

   با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم

   وه زین کمان که بر من بیمار می کشی

7. ۷

   بازآ که چشم بد ز رخت دفع می کند

   ای تازه گل که دامن از این خار می کشی

8. ۸

   حافظ دگر چه می طلبی از نعیم دهر

   می می خوری و طره دلدار می کشی

— حافظِ شیرازی