غزل شمارهٔ ۴۵۱

1. ۱

   خوش کرد یاوری فلکت روز داوری

   تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری

2. ۲

   آن کس که اوفتاد خدایش گرفت دست

   گو بر تو باد تا غم افتادگان خوری

3. ۳

   در کوی عشق شوکت شاهی نمی خرند

   اقرار بندگی کن و اظهار چاکری

4. ۴

   ساقی به مژدگانی عیش از درم درآی

   تا یک دم از دلم غم دنیا به در بری

5. ۵

   در شاه راه جاه و بزرگی خطر بسی ست

   آن به کز این گریوه سبک بار بگذری

6. ۶

   سلطان و فکر لشکر و سودای تاج و گنج

   درویش و امن خاطر و کنج قلندری

7. ۷

   یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است

   ای نور دیده صلح به از جنگ و داوری

8. ۸

   نیل مراد بر حسب فکر و همت است

   از شاه نذر خیر و ز توفیق یاوری

9. ۹

   حافظ غبار فقر و قناعت ز رخ مشوی

   کاین خاک بهتر از عمل کیمیاگری

— حافظِ شیرازی