غزل شمارهٔ ۴۴۱

1. ۱

   چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی

   که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی

2. ۲

   بگفتمی که چه ارزد نسیم طره دوست

   گرم به هر سر مویی هزار جان بودی

3. ۳

   برات خوش دلی ما چه کم شدی یا رب

   گرش نشان امان از بد زمان بودی

4. ۴

   گرم زمانه سرافراز داشتی و عزیز

   سریر عزتم آن خاک آستان بودی

5. ۵

   ز پرده کاش برون آمدی چو قطره اشک

   که بر دو دیده ما حکم او روان بودی

6. ۶

   اگر نه دایره عشق راه بربستی

   چو نقطه حافظ سرگشته در میان بودی

— حافظِ شیرازی