غزل شمارهٔ ۴۴۰

1. ۱

   سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی

   خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

2. ۲

   دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است

   بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

3. ۳

   قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید باز

   ورای حد تقریر است شرح آرزومندی

4. ۴

   الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور

   پدر را باز پرس آخر کجا شد مهر فرزندی

5. ۵

   جهان پیر رعنا را ترحم در جبلت نیست

   ز مهر او چه می پرسی در او همت چه می بندی

6. ۶

   همایی چون تو عالی قدر حرص استخوان تا کی

   دریغ آن سایه همت که بر نااهل افکندی

7. ۷

   در این بازار اگر سودی ست با درویش خرسند است

   خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی

8. ۸

   به شعر حافظ شیراز می رقصند و می نازند

   سیه چشمان کشمیری و ترکان سمرقندی

— حافظِ شیرازی