غزل شمارهٔ ۴۳۰

1. ۱

   به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می

   علاج کی کنمت آخرالدواء الکی

2. ۲

   ذخیره ای بنه از رنگ و بوی فصل بهار

   که می رسند ز پی رهزنان بهمن و دی

3. ۳

   چو گل نقاب برافکند و مرغ زد هوهو

   منه ز دست پیاله چه می کنی هی هی

4. ۴

   شکوه سلطنت و حسن کی ثباتی داد

   ز تخت جم سخنی مانده است و افسر کی

5. ۵

   خزینه داری میراث خوارگان کفر است

   به قول مطرب و ساقی به فتویٰ دف و نی

6. ۶

   زمانه هیچ نبخشد که باز نستاند

   مجو ز سفله مروت که شییه لا شی

7. ۷

   نوشته اند بر ایوان جنة الماویٰ

   که هر که عشوه دنییٰ خرید وای به وی

8. ۸

   سخا نماند سخن طی کنم شراب کجاست

   بده به شادی روح و روان حاتم طی

9. ۹

   بخیل بوی خدا نشنود بیا حافظ

   پیاله گیر و کرم ورز و الضمان علی

— حافظِ شیرازی