Hafez

حافظ » غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۲۵

غزلیات

۴۲۵ از ۴۹۵

  1. ۱

    دامن کشان همی شد در شرب زرکشیده

    صد ماهرو ز رشکش جیب قصب دریده

  2. ۲

    از تاب آتش می بر گرد عارضش خوی

    چون قطره های شبنم بر برگ گل چکیده

  3. ۳

    لفظی فصیح شیرین قدی بلند چابک

    رویی لطیف زیبا چشمی خوش کشیده

  4. ۴

    یاقوت جان فزایش از آب لطف زاده

    شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده

  5. ۵

    آن لعل دلکشش بین وآن خنده دل آشوب

    وآن رفتن خوشش بین وآن گام آرمیده

  6. ۶

    آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد

    یاران چه چاره سازم با این دل رمیده

  7. ۷

    زنهار تا توانی اهل نظر میآزار

    دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده

  8. ۸

    تا کی کشم عتیبت از چشم دل فریبت

    روزی کرشمه ای کن ای یار برگزیده

  9. ۹

    گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ

    بازآ که توبه کردیم از گفته و شنیده

  10. ۱۰

    بس شکر بازگویم در بندگی خواجه

    گر اوفتد به دستم آن میوه رسیده

— حافظِ شیرازی

فهرست کامل