غزل شمارهٔ ۴۲۰

1. ۱

   ناگهان پرده برانداخته ای یعنی چه

   مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه

2. ۲

   زلف در دست صبا گوش به فرمان رقیب

   این چنین با همه درساخته ای یعنی چه

3. ۳

   شاه خوبانی و منظور گدایان شده ای

   قدر این مرتبه نشناخته ای یعنی چه

4. ۴

   نه سر زلف خود اول تو به دستم دادی

   بازم از پای درانداخته ای یعنی چه

5. ۵

   سخنت رمز دهان گفت و کمر سر میان

   وز میان تیغ به ما آخته ای یعنی چه

6. ۶

   هر کس از مهره مهر تو به نقشی مشغول

   عاقبت با همه کج باخته ای یعنی چه

7. ۷

   حافظا در دل تنگت چو فرود آمد یار

   خانه از غیر نپرداخته ای یعنی چه

— حافظِ شیرازی