Hafez

حافظ » غزلیات

غزل شمارهٔ ۴۰۹

غزلیات

۴۰۹ از ۴۹۵

  1. ۱

    ای خونبهای نافه چین خاک راه تو

    خورشید سایه پرور طرف کلاه تو

  2. ۲

    نرگس کرشمه می برد از حد برون خرام

    ای من فدای شیوه چشم سیاه تو

  3. ۳

    خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال

    از دل نیایدش که نویسد گناه تو

  4. ۴

    آرام و خواب خلق جهان را سبب تویی

    زان شد کنار دیده و دل تکیه گاه تو

  5. ۵

    با هر ستاره ای سر و کار است هر شبم

    از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو

  6. ۶

    یاران همنشین همه از هم جدا شدند

    ماییم و آستانه دولت پناه تو

  7. ۷

    حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت

    آتش زند به خرمن غم دود آه تو

— حافظِ شیرازی

فهرست کامل