غزل شمارهٔ ۴۰۲

1. ۱

   نکته ای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین

   عقل و جان را بسته زنجیر آن گیسو ببین

2. ۲

   عیب دل کردم که وحشی وضع و هرجایی مباش

   گفت چشم شیرگیر و غنج آن آهو ببین

3. ۳

   حلقه زلفش تماشاخانه باد صباست

   جان صد صاحب دل آن جا بسته یک مو ببین

4. ۴

   عابدان آفتاب از دلبر ما غافل اند

   ای ملامت گو خدا را رو مبین آن رو ببین

5. ۵

   زلف دل دزدش صبا را بند بر گردن نهاد

   با هواداران ره رو حیله هندو ببین

6. ۶

   این که من در جست وجوی او ز خود فارغ شدم

   کس ندیده ست و نبیند مثلش از هر سو ببین

7. ۷

   حافظ ار در گوشه محراب می نالد رواست

   ای نصیحت گو خدا را آن خم ابرو ببین

8. ۸

   از مراد شاه منصور ای فلک سر برمتاب

   تیزی شمشیر بنگر قوت بازو ببین

— حافظِ شیرازی