غزل شمارهٔ ۴۰

1. ۱

   المنة لله که در میکده باز است

   زان رو که مرا بر در او روی نیاز است

2. ۲

   خم ها همه در جوش و خروش اند ز مستی

   وان می که در آن جاست حقیقت نه مجاز است

3. ۳

   از وی همه مستی و غرور است و تکبر

   وز ما همه بیچارگی و عجز و نیاز است

4. ۴

   رازی که بر غیر نگفتیم و نگوییم

   با دوست بگوییم که او محرم راز است

5. ۵

   شرح شکن زلف خم اندر خم جانان

   کوته نتوان کرد که این قصه دراز است

6. ۶

   بار دل مجنون و خم طره لیلی

   رخساره محمود و کف پای ایاز است

7. ۷

   بردوخته ام دیده چو باز از همه عالم

   تا دیده من بر رخ زیبای تو باز است

8. ۸

   در کعبه کوی تو هر آن کس که بیاید

   از قبله ابروی تو در عین نماز است

9. ۹

   ای مجلسیان سوز دل حافظ مسکین

   از شمع بپرسید که در سوز و گداز است

— حافظِ شیرازی