غزل شمارهٔ ۳۹۹

1. ۱

   کرشمه ای کن و بازار ساحری بشکن

   به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن

2. ۲

   به باد ده سر و دستار عالمی یعنی

   کلاه گوشه به آیین سروری بشکن

3. ۳

   به زلف گوی که آیین دلبری بگذار

   به غمزه گوی که قلب ستمگری بشکن

4. ۴

   برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس

   سزای حور بده رونق پری بشکن

5. ۵

   به آهوان نظر شیر آفتاب بگیر

   به ابروان دوتا قوس مشتری بشکن

6. ۶

   چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد

   تو قیمتش به سر زلف عنبری بشکن

7. ۷

   چو عندلیب فصاحت فروشد ای حافظ

   تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن

— حافظِ شیرازی