غزل شمارهٔ ۳۹۶

1. ۱

   صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن

   دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

2. ۲

   زان پیش تر که عالم فانی شود خراب

   ما را ز جام باده گلگون خراب کن

3. ۳

   خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد

   گر برگ عیش می طلبی ترک خواب کن

4. ۴

   روزی که چرخ از گل ما کوزه ها کند

   زنهار کاسه سر ما پرشراب کن

5. ۵

   ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم

   با ما به جام باده صافی خطاب کن

6. ۶

   کار صواب باده پرستی ست حافظا

   برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

— حافظِ شیرازی