غزل شمارهٔ ۳۸۴

1. ۱

   می سوزم از فراقت روی از جفا بگردان

   هجران بلای ما شد یا رب بلا بگردان

2. ۲

   مه جلوه می نماید بر سبز خنگ گردون

   تا او به سر درآید بر رخش پا بگردان

3. ۳

   مرغول را برافشان یعنی به رغم سنبل

   گرد چمن بخوری همچون صبا بگردان

4. ۴

   یغمای عقل و دین را بیرون خرام سرمست

   در سر کلاه بشکن در بر قبا بگردان

5. ۵

   ای نور چشم مستان در عین انتظارم

   چنگ حزین و جامی بنواز یا بگردان

6. ۶

   دوران همی نویسد بر عارضش خطی خوش

   یا رب نوشته بد از یار ما بگردان

7. ۷

   حافظ ز خوبرویان بختت جز این قدر نیست

   گر نیستت رضایی حکم قضا بگردان

— حافظِ شیرازی