غزل شمارهٔ ۳۸۰

1. ۱

   بارها گفته ام و بار دگر می گویم

   که من دل شده این ره نه به خود می پویم

2. ۲

   در پس آینه طوطی صفتم داشته اند

   آن چه استاد ازل گفت بگو می گویم

3. ۳

   من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست

   که از آن دست که او می کشدم می رویم

4. ۴

   دوستان عیب من بی دل حیران مکنید

   گوهری دارم و صاحب نظری می جویم

5. ۵

   گر چه با دلق ملمع می گلگون عیب است

   مکنم عیب کزو رنگ ریا می شویم

6. ۶

   خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است

   می سرایم به شب و وقت سحر می مویم

7. ۷

   حافظم گفت که خاک در میخانه مبوی

   گو مکن عیب که من مشک ختن می بویم

— حافظِ شیرازی