غزل شمارهٔ ۳۷۸

1. ۱

   ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

   جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

2. ۲

   عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است

   کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

3. ۳

   رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم

   سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم

4. ۴

   شاه اگر جرعه رندان نه به حرمت نوشد

   التفاتش به می صاف مروق نکنیم

5. ۵

   خوش برانیم جهان در نظر راهروان

   فکر اسب سیه و زین مغرق نکنیم

6. ۶

   آسمان کشتی ارباب هنر می شکند

   تکیه آن به که بر این بحر معلق نکنیم

7. ۷

   گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید

   گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم

8. ۸

   حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او

   ور به حق گفت جدل با سخن حق نکنیم

— حافظِ شیرازی