غزل شمارهٔ ۳۷۷

1. ۱

   ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم

   غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم

2. ۲

   دل بیمار شد از دست رفیقان مددی

   تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم

3. ۳

   آن که بی جرم برنجید و به تیغم زد و رفت

   بازش آرید خدا را که صفایی بکنیم

4. ۴

   خشک شد بیخ طرب راه خرابات کجاست

   تا در آن آب و هوا نشو و نمایی بکنیم

5. ۵

   مدد از خاطر رندان طلب ای دل ور نه

   کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم

6. ۶

   سایه طایر کم حوصله کاری نکند

   طلب از سایه میمون همایی بکنیم

7. ۷

   دلم از پرده بشد حافظ خوش گوی کجاست

   تا به قول و غزلش ساز نوایی بکنیم

— حافظِ شیرازی