غزل شمارهٔ ۳۶۸

1. ۱

   خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم

   به ره دوست نشینیم و مرادی طلبیم

2. ۲

   زاد راه حرم وصل نداریم مگر

   به گدایی ز در میکده زادی طلبیم

3. ۳

   اشک آلوده ما گرچه روان است ولی

   به رسالت سوی او پاک نهادی طلبیم

4. ۴

   لذت داغ غمت بر دل ما باد حرام

   اگر از جور غم عشق تو دادی طلبیم

5. ۵

   نقطه خال تو بر لوح بصر نتوان زد

   مگر از مردمک دیده مدادی طلبیم

6. ۶

   عشوه ای از لب شیرین تو دل خواست به جان

   به شکرخنده لبت گفت مزادی طلبیم

7. ۷

   تا بود نسخه عطری دل سودازده را

   از خط غالیه سای تو سوادی طلبیم

8. ۸

   چون غمت را نتوان یافت مگر در دل شاد

   ما به امید غمت خاطر شادی طلبیم

9. ۹

   بر در مدرسه تا چند نشینی حافظ

   خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم

— حافظِ شیرازی