غزل شمارهٔ ۳۶۶

1. ۱

   ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم

   از بد حادثه این جا به پناه آمده ایم

2. ۲

   رهرو منزل عشقیم و ز سرحد عدم

   تا به اقلیم وجود این همه راه آمده ایم

3. ۳

   سبزه خط تو دیدیم و ز بستان بهشت

   به طلبکاری این مهرگیاه آمده ایم

4. ۴

   با چنین گنج که شد خازن او روح امین

   به گدایی به در خانه شاه آمده ایم

5. ۵

   لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست

   که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

6. ۶

   آبرو می رود ای ابر خطاپوش ببار

   که به دیوان عمل نامه سیاه آمده ایم

7. ۷

   حافظ این خرقه پشمینه بینداز که ما

   از پی قافله با آتش آه آمده ایم

— حافظِ شیرازی