غزل شمارهٔ ۳۶۰

1. ۱

   گر از این منزل ویران به سوی خانه روم

   دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم

2. ۲

   زین سفر گر به سلامت به وطن باز رسم

   نذر کردم که هم از راه به میخانه روم

3. ۳

   تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک

   به در صومعه با بربط و پیمانه روم

4. ۴

   آشنایان ره عشق گرم خون بخورند

   ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

5. ۵

   بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار

   چند و چند از پی کام دل دیوانه روم

6. ۶

   گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز

   سجده شکر کنم و از پی شکرانه روم

7. ۷

   خرم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر

   سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم

— حافظِ شیرازی