غزل شمارهٔ ۳۵۷

1. ۱

   در خرابات مغان نور خدا می بینم

   این عجب بین که چه نوری ز کجا می بینم

2. ۲

   جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو

   خانه می بینی و من خانه خدا می بینم

3. ۳

   خواهم از زلف بتان نافه گشایی کردن

   فکر دور است همانا که خطا می بینم

4. ۴

   سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب

   این همه از نظر لطف شما می بینم

5. ۵

   هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال

   با که گویم که در این پرده چه ها می بینم

6. ۶

   کس ندیده ست ز مشک ختن و نافه چین

   آنچه من هر سحر از باد صبا می بینم

7. ۷

   دوستان عیب نظربازی حافظ مکنید

   که من او را ز محبان شما می بینم

— حافظِ شیرازی