غزل شمارهٔ ۳۴۷

1. ۱

   صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

   تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

2. ۲

   دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود

   مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم

3. ۳

   آن چه در مدت هجر تو کشیدم هیهات

   در یکی نامه محال است که تحریر کنم

4. ۴

   با سر زلف تو مجموع پریشانی خود

   کو مجالی که سراسر همه تقریر کنم

5. ۵

   آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد

   در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم

6. ۶

   گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد

   دین و دل را همه دربازم و توفیر کنم

7. ۷

   دور شو از برم ای واعظ و بیهوده مگوی

   من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم

8. ۸

   نیست امید صلاحی ز فساد حافظ

   چون که تقدیر چنین است چه تدبیر کنم

— حافظِ شیرازی