غزل شمارهٔ ۳۳۶

1. ۱

   مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم

   طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

2. ۲

   به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی

   از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

3. ۳

   یا رب از ابر هدایت برسان بارانی

   پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم

4. ۴

   بر سر تربت من با می و مطرب بنشین

   تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم

5. ۵

   خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات

   کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم

6. ۶

   گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش

   تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم

7. ۷

   روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده

   تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم

— حافظِ شیرازی