غزل شمارهٔ ۳۲۲

1. ۱

   خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم

   به صورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم

2. ۲

   اگرچه در طلبت هم عنان باد شمالم

   به گرد سرو خرامان قامتت نرسیدم

3. ۳

   امید در شب زلفت به روز عمر نبستم

   طمع به دور دهانت ز کام دل ببریدم

4. ۴

   به شوق چشمه نوشت چه قطره ها که فشاندم

   ز لعل باده فروشت چه عشوه ها که خریدم

5. ۵

   ز غمزه بر دل ریشم چه تیرها که گشادی

   ز غصه بر سر کویت چه بارها که کشیدم

6. ۶

   ز کوی یار بیار ای نسیم صبح غباری

   که بوی خون دل ریش از آن تراب شنیدم

7. ۷

   گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه

   که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم

8. ۸

   چو غنچه بر سرم از کوی او گذشت نسیمی

   که پرده بر دل خونین به بوی او بدریدم

9. ۹

   به خاک پای تو سوگند و نور دیده حافظ

   که بی رخ تو فروغ از چراغ دیده ندیدم

— حافظِ شیرازی