غزل شمارهٔ ۳۱۹

1. ۱

   سال ها پیروی مذهب رندان کردم

   تا به فتوی خرد حرص به زندان کردم

2. ۲

   من به سرمنزل عنقا نه به خود بردم راه

   قطع این مرحله با مرغ سلیمان کردم

3. ۳

   سایه ای بر دل ریشم فکن ای گنج روان

   که من این خانه به سودای تو ویران کردم

4. ۴

   توبه کردم که نبوسم لب ساقی و کنون

   می گزم لب که چرا گوش به نادان کردم

5. ۵

   در خلاف آمد عادت بطلب کام که من

   کسب جمعیت از آن زلف پریشان کردم

6. ۶

   نقش مستوری و مستی نه به دست من و توست

   آن چه سلطان ازل گفت بکن آن کردم

7. ۷

   دارم از لطف ازل جنت فردوس طمع

   گرچه دربانی میخانه فراوان کردم

8. ۸

   این که پیرانه سرم صحبت یوسف بنواخت

   اجر صبریست که در کلبه احزان کردم

9. ۹

   صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ

   هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

10. ۱۰

    گر به دیوان غزل صدرنشینم چه عجب

    سال ها بندگی صاحب دیوان کردم

— حافظِ شیرازی