غزل شمارهٔ ۳۰۷

1. ۱

   هر نکته ای که گفتم در وصف آن شمایل

   هر کو شنید گفتا لله در قایل

2. ۲

   تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول

   آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

3. ۳

   حلاج بر سر دار این نکته خوش سراید

   از شافعی نپرسند امثال این مسایل

4. ۴

   گفتم که کی ببخشی بر جان ناتوانم

   گفت آن زمان که نبود جان در میانه حایل

5. ۵

   دل داده ام به یاری شوخی کشی نگاری

   مرضیة السجایا محمودة الخصایل

6. ۶

   در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت

   و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل

7. ۷

   از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم

   وز لوح سینه نقشت هرگز نگشت زایل

8. ۸

   ای دوست دست حافظ تعویذ چشم زخم است

   یا رب ببینم آن را در گردنت حمایل

— حافظِ شیرازی