غزل شمارهٔ ۳۰۶

1. ۱

   اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول

   رسد به دولت وصل تو کار من به اصول

2. ۲

   قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا

   فراغ برده ز من آن دو جادو ی مکحول

3. ۳

   چو بر در تو من بینوا ی بی زر و زور

   به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول

4. ۴

   کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم

   که گشته ام ز غم و جور روزگار ملول

5. ۵

   من شکسته بدحال زندگی یابم

   در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول

6. ۶

   خراب تر ز دل من غم تو جای نیافت

   که ساخت در دل تنگم قرار گاه نزول

7. ۷

   دل از جواهر مهر ت چو صیقلی دارد

   بود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول

8. ۸

   چه جرم کرده ام ای جان و دل به حضرت تو

   که طاعت من بیدل نمی شود مقبول

9. ۹

   به درد عشق بساز و خموش کن حافظ

   رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول

— حافظِ شیرازی