غزل شمارهٔ ۳۰۳

1. ۱

   شممت روح وداد و شمت برق وصال

   بیا که بوی تو را میرم ای نسیم شمال

2. ۲

   أ حادیا بجمال الحبیب قف و انزل

   که نیست صبر جمیلم ز اشتیاق جمال

3. ۳

   حکایت شب هجران فروگذاشته به

   به شکر آن که برافکند پرده روز وصال

4. ۴

   بیا که پرده گلریز هفت خانه چشم

   کشیده ایم به تحریر کارگاه خیال

5. ۵

   چو یار بر سر صلح است و عذر می طلبد

   توان گذشت ز جور رقیب در همه حال

6. ۶

   به جز خیال دهان تو نیست در دل تنگ

   که کس مباد چو من در پی خیال محال

7. ۷

   قتیل عشق تو شد حافظ غریب ولی

   به خاک ما گذری کن که خون مات حلال

— حافظِ شیرازی