غزل شمارهٔ ۲۹۹

1. ۱

   اگر شراب خوری جرعه ای فشان بر خاک

   از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک

2. ۲

   برو به هر چه تو داری بخور دریغ مخور

   که بی دریغ زند روزگار تیغ هلاک

3. ۳

   به خاک پای تو ای سرو نازپرور من

   که روز واقعه پا وا مگیرم از سر خاک

4. ۴

   چه دوزخی چه بهشتی چه آدمی چه پری

   به مذهب همه کفر طریقت است امساک

5. ۵

   مهندس فلکی راه دیر شش جهتی

   چنان ببست که ره نیست زیر دیر مغاک

6. ۶

   فریب دختر رز طرفه می زند ره عقل

   مباد تا به قیامت خراب طارم تاک

7. ۷

   به راه میکده حافظ خوش از جهان رفتی

   دعای اهل دلت باد مونس دل پاک

— حافظِ شیرازی