غزل شمارهٔ ۲۹۳

1. ۱

   بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع

   شمع خاور فکند بر همه اطراف شعاع

2. ۲

   برکشد آینه از جیب افق چرخ و در آن

   بنماید رخ گیتی به هزاران انواع

3. ۳

   در زوایای طربخانه جمشید فلک

   ارغنون ساز کند زهره به آهنگ سماع

4. ۴

   چنگ در غلغله آید که کجا شد منکر

   جام در قهقهه آید که کجا شد مناع

5. ۵

   وضع دوران بنگر ساغر عشرت بر گیر

   که به هر حالتی این است بهین اوضاع

6. ۶

   طره شاهد دنیی همه بند است و فریب

   عارفان بر سر این رشته نجویند نزاع

7. ۷

   عمر خسرو طلب ار نفع جهان می خواهی

   که وجودیست عطابخش کریم نفاع

8. ۸

   مظهر لطف ازل روشنی چشم امل

   جامع علم و عمل جان جهان شاه شجاع

— حافظِ شیرازی