غزل شمارهٔ ۲۸۶

1. ۱

   دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش

   وز شما پنهان نشاید کرد سر می فروش

2. ۲

   گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع

   سخت می گردد جهان بر مردمان سخت کوش

3. ۳

   وان گهم در داد جامی کز فروغش بر فلک

   زهره در رقص آمد و بربط زنان می گفت نوش

4. ۴

   با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام

   نی گرت زخمی رسد آیی چو چنگ اندر خروش

5. ۵

   تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی

   گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

6. ۶

   گوش کن پند ای پسر وز بهر دنیا غم مخور

   گفتمت چون در حدیثی گر توانی داشت هوش

7. ۷

   در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید

   زان که آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

8. ۸

   بر بساط نکته دانان خودفروشی شرط نیست

   یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش

9. ۹

   ساقیا می ده که رندی های حافظ فهم کرد

   آصف صاحب قران جرم بخش عیب پوش

— حافظِ شیرازی