غزل شمارهٔ ۲۷۶

1. ۱

   باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

   بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

2. ۲

   ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال

   مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

3. ۳

   رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار

   کار ملک است آن که تدبیر و تأمل بایدش

4. ۴

   تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافری ست

   راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

5. ۵

   با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام

   هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش

6. ۶

   نازها زان نرگس مستانه اش باید کشید

   این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

7. ۷

   ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند

   دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

8. ۸

   کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود

   عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش

— حافظِ شیرازی