غزل شمارهٔ ۲۷۵

1. ۱

   صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش

   وین زهد خشک را به می خوشگوار بخش

2. ۲

   طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نه

   تسبیح و طیلسان به می و میگسار بخش

3. ۳

   زهد گران که شاهد و ساقی نمی خرند

   در حلقه چمن به نسیم بهار بخش

4. ۴

   راهم شراب لعل زد ای میر عاشقان

   خون مرا به چاه زنخدان یار بخش

5. ۵

   یا رب به وقت گل گنه بنده عفو کن

   وین ماجرا به سرو لب جویبار بخش

6. ۶

   ای آن که ره به مشرب مقصود برده ای

   زین بحر قطره ای به من خاکسار بخش

7. ۷

   شکرانه را که چشم تو روی بتان ندید

   ما را به عفو و لطف خداوندگار بخش

8. ۸

   ساقی چو شاه نوش کند باده صبوح

   گو جام زر به حافظ شب زنده دار بخش

— حافظِ شیرازی