غزل شمارهٔ ۲۷۴

1. ۱

   به دور لاله قدح گیر و بی ریا می باش

   به بوی گل نفسی همدم صبا می باش

2. ۲

   نگویمت که همه ساله می پرستی کن

   سه ماه می خور و نه ماه پارسا می باش

3. ۳

   چو پیر سالک عشقت به می حواله کند

   بنوش و منتظر رحمت خدا می باش

4. ۴

   گرت هواست که چون جم به سر غیب رسی

   بیا و همدم جام جهان نما می باش

5. ۵

   چو غنچه گر چه فروبستگی ست کار جهان

   تو همچو باد بهاری گره گشا می باش

6. ۶

   وفا مجوی ز کس ور سخن نمی شنوی

   به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می باش

7. ۷

   مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ

   ولی معاشر رندان پارسا می باش

— حافظِ شیرازی