غزل شمارهٔ ۲۶۶

1. ۱

   دلم رمیده لولی وشیست شورانگیز

   دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز

2. ۲

   فدای پیرهن چاک ماهرویان باد

   هزار جامه تقوی و خرقه پرهیز

3. ۳

   خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد

   که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

4. ۴

   فرشته عشق نداند که چیست ای ساقی

   بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز

5. ۵

   پیاله بر کفنم بند تا سحرگه حشر

   به می ز دل ببرم هول روز رستاخیز

6. ۶

   فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی

   که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز

7. ۷

   بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت

   که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

8. ۸

   میان عاشق و معشوق هیچ حایل نیست

   تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

— حافظِ شیرازی